Porady

Wieża Eiffla

Praktyczne informacje

Wstęp na wieże, jako można się domyśleć jest płatny. Wjazd windą na sam szczyt to wydatek 13 euro. Dla oszczędnych – można też wejść schodami na drugie piętro za 4,5 euro. Dla dzieci i młodzieży w obu przypadkach są zniżki – bilet dla nich kosztuje od 3 do 3,5 euro.

Ostatnio wprowadzono także możliwość zakupu biletów on-line. Ludzie narzekali na ogromne kolejki do kas – zakup biletów zdaje się, że rozwiązuje problem.

Bilety można nabyć na oficjalnej stronie wieży eifflla:

http://www.tour-eiffel.fr/

Niestety nie wykonali jej po polsku

Co do godzin otwarcia:

1 i 2 poziom czynny codziennie do godz. 23.30

Poziom 7 i 8 codziennie do północy

Jeszcze co do praktycznych informacji:

W wieży znajduje się wiele restauracji ze wspaniałymi widokami.

Istnieje też możliwość odpłatnego zwiedzania maszynowni wind. Podczas zwiedzania można obejrzeć niesłychane mechanizmy napędzające windy.

Na pierwszym piętrze znajduje się także muzeum, gdzie można obejrzeć filmy dokumentalne związane z wieżą Eiffla.

Historia:

Być może, nie wszystkim jest wiadomo, że Wieża Eifla miała trzech autorów, a nie tylko jednego – który wywodzi się z samej nazwy.

Autorami oprócz Gustawa Alexandra Eiffela są także Maurice Kochlin i Emile Naugier. Pewnie gdyby żyli, to aż po dzień dzisiejszy żałowaliby tego, że po kilku miesiącach od zaprojektowania wieży odsprzedali wszystkie prawa autorskie Eiffelowi. Koechin ma jeszcze o tyle zasług, że jako pomysłodawca kratowniczej konstrukcji kierował budową wierzy.

Historia wieży z dzisiejszej perspektywy wydaje się być oszałamiająca. Zdziwienie na pewno budzi fakt, iż Wieża od samego początku planowana była jako konstrukcja tymczasowa. Miała zostać zbudowana z okazji Światowej wystawy uniwersalnej w 1889r, a następnie rozebrana.  O dziwo jej budowa była wielce krytykowana przez ówczesnych intelektualistów, jako metalowa konstrukcja, która zeszpeci paryż. Uspokajano ich argumentami, iż wieża niedługo zniknie. Budowla zdobyła natomiast sympatię niższych klas społecznych. Prości ludzie polubili widowiskową wieżę, a także spektakularne zdarzenie, podczas którego sam Eifel osobiście wdrapał się na szczyt wieży, aby utknąć na szczycie flagę

Spory na temat budowli trwały latami. Jako ich zakończenie można uznać umieszczenie na samym szczycie anteny telegraficznenej w 1909r. Ten fakt zadecydował o powstrzymaniu rozbiórki konstrukcji.

10 lat później zaintalowano na szczycie antenę radiową, a 50 lat później telewizyjną – to już ostatecznie potwierdziło decyzję, że do rozbiórki nie dojdzie.

Ciekawe jest też to, iż Wieża od początku nie miała stać na Polu Marsowym – były plany, aby łączyła dwa brzegi Sekwany i stanowiła swego rodzaju most – pewnie dlatego, iż Eifel był konstruktorem mostów …

Fakty i ciekawostki:

Została ona wzniesiona w rekordowym tempie w latach 1887 / 1889 przez 250 robotników.

Kosztowała w przeliczeniu na dzisiejsze pieniądze – 65 milionów złotych.

Ma 324m wysokości z anteną

Konstrukcja waży 7000 ton

Jest spięta 2,4 milionami nitów

Przy silnym wietrze porusza się nawet o 13cm.

W zależności od temperatury jej wysokość zmienia się o 14cm

Na górę prowadzą 1642 stopnie schodów

Widoczność ze szczytu sięga 60km

Rocznie odwiedza ją 3 miliony turystów.

Co jeśli zgubimy kartę płatniczą / kredytową / do bankomatu?

Jeśli zgubimy lub w jakikolwiek inny sposób stracimy kartę płatniczą, należy to zgłosić albo do banku który wydał nam kartę: pko, mbank itp.

Albo zgłosić zgubienie karty do centrum obsługi poszczególnych kart.

Jeśli mamy kartę VISA, dzwonimy pod numer: 08/92705705

Jeśli mamy Mastercard, dzwonimy pod numer: 08/00902390

Oczywiście dzwoniąc do centrum kart, musimy liczyć się z tym, że rozmowa będzie przebiegać albo po francusku albo po angielsku.

Wynajem samochodu

Ogółem wynajem auta we Francji jest nieopłacalny – kosztuje bardzo dużo.

Jeśli jednak mamy zamiar to zrobić, to najbardziej opłaca się na okres tygodnia, dwóch tygodni lub więcej. Wtedy ceny są znośne.

Opłaca się tez skorzystać z tzw. ofert łączonych – polegających na sprzedaży biletu na samolot wraz z wypożyczeniem samochodu na miejscu. Podobną ofertę mają też koleje.

Żeby wypożyczyć samochód trzeba mieć ukończone 21 lat, w niektórych wypożyczalniach nawet 26lat. Zdarzają się tez ograniczenia co do górnego wieku, np. nie wypożyczane są auta osoba powyżej 60 roku życia. Wymogiem jest też posiadanie prawa jazdy co najmniej od roku czasu.

Telefony

We francji numery telefonów są dziesięciocyfrowe. Dwie pierwsze cyfry to numer kierunkowy. We Francji rożni się on w zależności od regionu, i tak:

01 – Paryż

02 – Północno – zachodnia Francja

03 – Północno – wschodnia Francja

04 – Południowo – wschodnia Francja wraz z Korsyką

05 – Południowy – zachód Francji

Jeśli dzwonimy z zagranicy, nie podajemy zera na początku.

Jeśli natomiast dzwonimy do polski na początku musimy podać dwa zera, potem numer kierunkowy kraju, następnie regionu abonenta, np. 00 48 32 123456789

Oczywiście bez najmniejszego problemu zadzwonimy we Francji z polskiej sieci komórkowej, jest to niewątpliwie najwygodniejszy sposób dzwonienia do Polski. Koszty nie są aż tak duże, żeby szukać innych rozwiązań.

Jeśli jednak nasza komórka odmówiłaby posłuszeństwa, albo byśmy jej nie zabrali lub zgubili, to też mamy wiele opcji do wyboru.

Możemy zadzwonić z licznej sieci automatów telefonicznych – na karty lub na monety.

Możemy zadzwonić z telefonu stacjonarnego w Hotelu, a nawet restauracji czy kawiarni – zostanie nam wystawiony za tą usługę niewielki rachunek.

Informacje o paryskim metro

Metro w Paryżu zalicza się do jednych z najstarszych na świecie. Pomimo swoich lat działa bez najmniejszego zarzutu, dowozi każdego w błyskawicznym tempie i na czas w każdy rejon Paryża.

Metro kursuje codziennie od 5.30 rano do 0.30 w nocy.

Wszystkie stacje są znakomicie oznakowane i opisane. Są mapy i informacje, na których można wyczytać, którą linią metra dojedzie się w dany rejon Paryża.

Oprócz metra w Paryżu działa także RER, czyli tzw. Ekspresowa Kolejka Podmiejska. Jest trochę wolniejsza od metra, jednak czasem dowiezie nas na przystanek, który nam bardziej odpowiada niż ten metra.

Bilety na wszystkie środki komunikacji miejskiej są takie same. Można je kupić albo na przystankach autobusowych, albo na stacjach metra albo w sklepach tytoniowych tzw. „tabac”.

Są różnego rodzaju karnety.

Opłaca się kupić bilet na 10 przejazdów, a także kartę Paris-Visite – dzięki niej można jeździć wszystkimi paryskimi środkami transportu przez 5 kolejnych dni, ponadto upoważnia do zniżek przy niektórych paryskich atrakcjach turystycznych. Kartę tą można kupić na stacjach metra, a także na lotnisku. W sprzedaży są też karty Mobilis, jednak posiadają one pewne ograniczenia co do regionów Paryża, gdzie można jeździć.