Wybrzeża

Mont Saint-Michel

Mont Saint Michel leży na północnym wybrzeżu Francji, na zachód od kanału La Manche w regionie Normandia. Obecnie jest to największy obiekt sakralny w Europie.

Mont Saint Michel to opactwo wzniesione na niewielkiej skalistej wyspie otoczonej przez ocean. Mont-Saint-Michel uchodzi za bardzo niebezpieczne, groźne i tajemnicze miejsce – w końcu leży nad nieokiełznanym oceanem, po którym nigdy nie wiadomo, czego można się spodziewać. Opactwo to wznosi się na szczycie olbrzymiej, granitowej góry o wysokości 75 m. nad powierzchnią oceanu – co w przypadku wzniesień tego typu znajdujących się bezpośrednio na wybrzeżu i to w Europie stanowi nie lada ewenement. W czasie odpływu u dołu tej góry powstają ruchome piaski, słychać szum wiatru, a piana morska wdziera się na obrzeża klasztoru. Z oddali miejsce to sprawia niesamowite wrażenie. Mont Saint Michel przyciąga wyznawców religijnych od niepamiętnych czasów. Osobiście nie widziałem ładniejszej budowli we Francji, a nawet w Europie. Myślę, że jedyną budowlą, która może konkurować z opactwem Mont Saint-Michel jest bawarski zamek Neuschwanstein – obie budowle wyglądają wprost bajecznie.

Z powstaniem Mont Saint-Michel wiąże się ciekawa legenda i dość długa historia. Otóż, legendy głoszą, iż zanim powstało opactwo, biskupowi Avranches Aubertowi ukazał się archanioł Michał, który zlecił mu zbudowanie klasztoru właśnie w tym miejscu. Oczywiście Aubert posłuchał archanioła i w VIIIw. powstała w tym miejscu niewielkich rozmiarów kaplica. Dopiero z biegiem czasu kaplica ewoluowała, przybierając ostateczną postać obromnego klasztoru. Rozbudowę zlecił i tym samym zapoczątkował książę Ryszard I w X wieku, który przerobił małą kaplice na opactwo benedyktyńskie. W XI wieku w tym miejscu powstał kościół z wysoką wieża, która z daleka jest widoczna do dnia dzisiejszego. Obecne mury otaczające górę powstały dopiero w XV wieku. W XIX wieku zbudowano drogę prowadzącą prosto do opactwa, dzięki niej można do Mont Saint-Michel dojechać samochodem.

Statystyki twierdzą, że Mont Saint-Michel odwiedza rocznie 1 milion osób.

Lazurowe Wybrzeże

To obszar położony na południu Francji na Riwierze Francuskiej. W skład kompleksu noszącego nazwę „Lazurowe Wybrzeże” wchodzą takie miasta jak: Cannes, Nicea, Saint Tropez czy też Monako.

Co roku wypoczywa tutaj 10 milionów turystów rocznie. Przyjeżdżają tutaj z całej Europy.

Słońce w tym regionie świeci przez większość roku.

Cumują tutaj chyba wszystkie najbardziej ekskluzywne jachty Europejczyków.

Wybrzeża i widoki są niesamowite.

Chyba każdy kto tu raz przyjechał chciałby zamieszkać w tym miejscu na stałe, albo chociaż na emeryturze 😉

Lazurowe Wybrzeże cieszy się niezmienną popularnością wśród turystów, zwłaszcza multimilionerów.

Będąc w tym rejonie zawsze jest prawdopodobieństwo spotkania światowych gwiazd kina lub piosenki.

Rejon jest przecudowny: wszędzie pachnie ziołami, plaże są malownicze choć kamieniste, promenady wysadzane palmami, niebo zawsze cudownie błękitne. Uroku dodają malownicze kamieniczki z żółtoróżowymi elewacjami wokół których rosną kwiaty i cyprysy.

Klimat Lazurowego Wybrzeża sprzyja ludziom i roślinom. Przed zimnymi wiatrami z kontynentu Riwiera jest chroniona pasmem Alp Nadmorskich, gdzie średnia temperatura wynosi około 12 stopni Celsjusza.

Jednym słowem Lazurowe Wybrzeże to klimatyczna bajka i królestwo artystów!

Lazurowe Wybrzeże bywa też nazywane Riwierą Francuską. Lazurowe Wybrzeże to fragment Morza Śródziemnego leżący w regionie Prowansji. Riwiera Francuska rozciąga się od Chassis na zachodzie do granicy włoskiej. Nazwa Lazurowe Wybrzeże pojawiła się po raz pierwszy w książce Stephena Liegearda pt. ,,Lazurowe Wybrzeże’. Książka została wydana w 1887r. Sławne ośrodki to; Saint-Tropez ( drogo! Gałka lodów 3 Euro ), La – Seyne – sur – Mer, Grasse, Cannes, Nicea ( warto też obejrzeć piękną cerkiew która została wybudowana przez rosyjskich arystokratów, którzy w kasynach przegrali miliony), Monaco ( Jest to miasto-państwo, drugie po Watykanie, jego dzielnicą jest Monte Carlo. Odbywają się w nim zawody Formuły 1, miasto jest światową dzielnicą hazardu i zarazem najbogatszym miastem świata, gdzie podatki płaci się tylko od wygranej!).

 

Rezerwat Scandola

Jest to rezerwat leżący na wyspie Korsyce  – w zachodniej jej części. Zajmuje on powierzchnię prawie 2000ha, w tym połowa tej powierzchni znajduje się na lądzie a druga połowa to powierzchnia Morza Śródziemnego.

Część lądową nie da się zwiedzić samochodem ani nawet pieszo – nie prowadzą tam żadne drogi ani szlaki. Obie części lądową i morską zwiedza się z pokładu statku wycieczkowego.

W dawnych czasach w tych rejonach ukrywali się piraci.

Rezerwat charakteryzuje się przeróżnymi formami skał wynurzającymi się z morza.

Jest tutaj spotykanych bardzo dużo gatunków ptaków – jest ich chyba najwięcej w Europie.

Tak samo godny uwagi jest podwodny świat i jego różnorodność. Teren tego parku to nie lada gratka dla wszystkich płetwonurków. Widoki pod wodą są niesamowite. Są tutaj najróżniejsze gatunki ryb, krabów, homarów i koralowców. Na szczęści woda w tej okolicy jest tak przejrzysta, że piękno podwodnego świata można też w pewnym stopniu podziwiać z pokładu statku.

Rezerwat ten został wpisany na listę światowego dziedzictwa Unesco.