o Francji.com

‘o Paryżu’

- Blady świt – gdzieś 5.00 rano! Paryż jest wtedy uśpiony i lśni pełną krasą imponująco prezentując swoje zabytki. Ulice lśnią czystością po  kąpieli. Po ulicach roznosi się zapach owoców, warzyw i kwiatów które o tej porze są sprzedawane na targach. Są to cudowne targi od których Paryżanie rozpoczynają dzień. Najpiękniejszy jest przy rue Mouffetard  lub na placu d Aligre w XII Dzielnicy.

- Południe – kramy znikają a ulice zapełniają się turystami kontemplującymi zabytki, wszystkie restauracje, bary i kafejki zapraszają turystów!

- Wieczór – to czas spotkań rodzinnych, towarzyskich. Wszystkie restauracje są czynne do 24.00 i dłużej. Ma się wrażenie iż Francuzi nie zasypiają. W paryskich lokalach najpiękniejsze jest to, że każdy z nich ma swój charakter, atmosferę i wiernych klientów.

- Centrum Dzielnicy Łacińskiej – taras kawiarni Atlas. Serwują tam pyszną kawę, którą można sączyć i obserwować sławnych ludzi którzy często tam przechodzą.

- Dzielnica Łacińska – dzielnica tętni życiem niemal całą dobę, Niezliczone restauracyjki oferują tutaj pyszne i niedrogie dania. Najtaniej i pysznie można zjeść w  greckiej restauracji ,, Pentadactylos”  przy rue de la Harpe. Najprostszym daniem jest tam gyros a najbardziej efektownym – jagnie pieczone.

- Montmartre- na rue Burg 6, blisko Moulin Rouge jest bar winny ,, Le Moulin a vins”- można tam zjeść pyszne dania kuchni francuskiej, np. gulasz cielęcy na białym winie ( blanguette de veau ), dodatkowo bar oferuje wyborne wina sprzedawane na kieliszki. Do wina smakuje wspaniały deser – mus karmelowy ( creme brulee ).  To na słodko! Z winem oryginalne jest połączenie chleba z gęsim smalcem, lub kozi serek polany oliwą z oliwek, czy sandwicz z surową szynką. Można cały czas słuchać wspaniałej muzyki z płyt albo w wykonaniu francuskich solistów

- rue Montorgueil- znajduje się tam knajpka z przepysznymi sandwiczami. W ogóle we Francji najtańszym jedzeniem są sandwicze, które są niezwykle smaczne, No chyba że ktoś bardzo oszczędza – wtedy pozostaje bagietka z masłem lub banany! Też pyszne! Lepiej jednak kupić pieczywo w piekarni zwanej boulangerie, niż w supermarkecie. Każdy turysta może swoją bagietkę zjeść wszędzie, np. na trawie w centrum miasta. Nikt nie spojrzy na turystę niechętnym okiem, nawet gdyby popijał tę bagietkę ulubionym winem. Trzeba pamiętać że wino dla Francuza to krew, a ser to jego serce.

- pasaż ulicy Vivienne , niedaleko place des Victoires. Obok znajdują się najsłynniejsze domy mody. Warto zajrzeć do znajdującej się tam herbaciarni na ciastko. Podczas degustacji możemy mieć szczęście że wpadnie tam też z zakupami na herbatkę np. Carla Bruni!

- plac Vendome – znajduje się tam bar z winem i solidnym chłopskim jedzeniem , np. żeberka z soczewicą . Bar jest nieciekawy jeśli chodzi o wygląd ale wart zatrzymania się jeśli chodzi o solidne jadło. Przychodzą do niego prości paryżanie, turyści i bogacze. Pod tym względem jest niezwykły! Bar nazywa się – Le Rubis.

- Polecany najlepszy bar winny na świecie – Willi s Wine Bar oferuje najlepsze wina, oczywiście w stosownej cenie. Zaglądają do niego sławy z całego świata. Leży blisko baru poprzedniego – Le Rubis.

Historia:

Być może, nie wszystkim jest wiadomo, że Wieża Eifla miała trzech autorów, a nie tylko jednego – który wywodzi się z samej nazwy.

Autorami oprócz Gustawa Alexandra Eiffela są także Maurice Kochlin i Emile Naugier. Pewnie gdyby żyli, to aż po dzień dzisiejszy żałowaliby tego, że po kilku miesiącach od zaprojektowania wieży odsprzedali wszystkie prawa autorskie Eiffelowi. Koechin ma jeszcze o tyle zasług, że jako pomysłodawca kratowniczej konstrukcji kierował budową wierzy.

Historia wieży z dzisiejszej perspektywy wydaje się być oszałamiająca. Zdziwienie na pewno budzi fakt, iż Wieża od samego początku planowana była jako konstrukcja tymczasowa. Miała zostać zbudowana z okazji Światowej wystawy uniwersalnej w 1889r, a następnie rozebrana.  O dziwo jej budowa była wielce krytykowana przez ówczesnych intelektualistów, jako metalowa konstrukcja, która zeszpeci paryż. Uspokajano ich argumentami, iż wieża niedługo zniknie. Budowla zdobyła natomiast sympatię niższych klas społecznych. Prości ludzie polubili widowiskową wieżę, a także spektakularne zdarzenie, podczas którego sam Eifel osobiście wdrapał się na szczyt wieży, aby utknąć na szczycie flagę

Spory na temat budowli trwały latami. Jako ich zakończenie można uznać umieszczenie na samym szczycie anteny telegraficznenej w 1909r. Ten fakt zadecydował o powstrzymaniu rozbiórki konstrukcji.

10 lat później zaintalowano na szczycie antenę radiową, a 50 lat później telewizyjną – to już ostatecznie potwierdziło decyzję, że do rozbiórki nie dojdzie.

Ciekawe jest też to, iż Wieża od początku nie miała stać na Polu Marsowym – były plany, aby łączyła dwa brzegi Sekwany i stanowiła swego rodzaju most – pewnie dlatego, iż Eifel był konstruktorem mostów …

Fakty i ciekawostki

Została ona wzniesiona w rekordowym tempie w latach 1887 / 1889 przez 250 robotników.

Kosztowała w przeliczeniu na dzisiejsze pieniądze – 65 milionów złotych.

Ma 324m wysokości z anteną

Konstrukcja waży 7000 ton

Jest spięta 2,4 milionami nitów

Przy silnym wietrze porusza się nawet o 13cm.

W zależności od temperatury jej wysokość zmienia się o 14cm

Na górę prowadzą 1642 stopnie schodów

Widoczność ze szczytu sięga 60km

Rocznie odwiedza ją 3 miliony turystów.

Praktyczne informacje

Wstęp na wieże, jako można się domyśleć jest płatny. Wjazd windą na sam szczyt to wydatek 13 euro. Dla oszczędnych – można też wejść schodami na drugie piętro za 4,5 euro. Dla dzieci i młodzieży w obu przypadkach są zniżki – bilet dla nich kosztuje od 3 do 3,5 euro.

Ostatnio wprowadzono także możliwość zakupu biletów on-line. Ludzie narzekali na ogromne kolejki do kas – zakup biletów zdaje się, że rozwiązuje problem.

Bilety można nabyć na oficjalnej stronie wieży eifflla:

http://www.tour-eiffel.fr/

Niestety nie wykonali jej po polsku J

Co do godzin otwarcia:

1 i 2 poziom czynny codziennie do godz. 23.30

Poziom 7 i 8 codziennie do północy

Jeszcze co do praktycznych info:

W wieży znajduje się wiele restauracji ze wspaniałymi widokami.

Istnieje też możliwość odpłatnego zwiedzania maszynowni wind. Podczas zwiedzania można obejrzeć niesłychane mechanizmy napędzające windy.

Na pierwszym piętrze znajduje się także muzeum, gdzie można obejrzeć filmy dokumentalne związane z wieżą Eiffla.

- Największe wrażenie robi wnętrze kaplicy, które jest przyozdobione zapierającymi dech w piersiach witrażami. Gra świateł i złote przyozdobienia sprawiają wrażenie niespotykanego przepychu. Osobiście nie widziałem piękniejszego wnętrza kościoła. Jest po prostu boskie!

- Kaplica położona jest na wyspie Cite w Paryżu. Powstała w latach 1241 / 1248. Jest dziełem Ludwika IX, który wykupił za ogromną kwotę relikwie związane z męką pańską – koronę cierniową i drzewo krzyża. To właśnie z tego powodu powstała kaplica Sainte Chapelle – po to, aby stanowić godne miejsce do przechowywania relikwii.

- Obecnie powyższe relikwie znajdują się w paryskiej katedrze Notre Dame – przyczyną przeniesienia była trwająca rewolucja i spowodowane przez nią zniszczenia kaplicy, która została zrekonstruowana dopiero w latach 1838 / 1867.

Ogólne i historyczne informacje:

Katedra znajduje się na placu Parvis.

Historia tego miejsca sięga bardzo odległych czasów. Wcześniej w tym miejscu znajdowały się dwa inne kościoły romańskie zbudowane na gruzach starożytnych świątyń rzymskich.

Budowla katedry rozpoczęła się w 1163 roku i trwała 200lat. Stanowi arcydzieło sztuki gotyku.

Została gruntownie odrestaurowana w XIX wieku. Do remontu przyczyniły się na pewno wydarzenia, które miały miejsce podczas Rewolucji Francuskiej.  12 września 1789 roku doszło do nieuzasadnionego wandalizmu – bojownicy wyżej wymienionej rewolucji – odrąbywali głowy średniowiecznym rzeźbom, dewastowali fryzy i przewracali figury świętych.

Ciekawostką jest to, iż w XIX wieku na placu przed katedrą wyznaczono tzw. „Pępek Paryża” – jest to punkt od którego liczy się wszystkie odległości z Paryża do innych miast.

W katedrze Noter Dame odbyły się dwie koronacje – Henryka IV i Napoleona I. Ta druga okazała się najokazalszą ceremonią, która kiedykolwiek odbyła się w katedrze.

Praktyczne informacje:

Na wierze można wejść codziennie. Wstęp jest płatny – kosztuję około 5 euro. Wieża ma 82 m wysokości. Na szczycie znajduje się słynny 16 tonowy dzwon „Bourdon” – znany z książki i filmu – „Dzwonnik z Notter dame”. Na wieże wchodzi się po schodzach.

Oprócz wierzy można też zwiedzić skarbiec, tam również wstęp jest płatny. Skarbiec ten zawiera zbiory bogato zdobionych szat i kielichów.

W Noter Dame jest także muzeum „Musee de Notre-Dame” – wstęp tutaj jest płatny w środy, soboty i niedziele po południu. W pozostałych dniach i porach możliwy jest darmowy wstęp. W muzeum tym można poznać historię powstania katedry oraz podziwiać starożytne kolekcje, które zostały znalezione pod placem katedralnym.

Ostatnią atrakcą katedry Noter Dame jest Krypta Archeologicna – z francuskiego „Crypte Archeologique” – tutaj wstęp codziennie jest płatny – w krypcie tej znajdują się pozostałości po starożytnych ruinach z III wieku.

Montmartre to najwyższe wzniesienie Paryża, liczy sobie 130mnpm

- kiedyś Montmartre było miejscem kultu celtyckich druidów

- W tym miejscu doszło do ścięcia świętego Dionizego – patrona Francji. Montmartre stało się w ten sposób miejscem kultu – nazywane jest „Wzgórzem męczenników” Na samym szczycie wzniesienia znajduje się biała bazylika „Sacre Coeur” – w tłumaczeniu „Bazylika Najświętszego Serca” Ciekawe jest to, iż kamień, z którego została zbudowana z biegiem czasu staje się coraz bielszy.

- Bazylika została wzniesiona w latach 1876 – 1914.

- Obecnie można ją codziennie zwiedzać. Wstęp jest płatny do krypt i na kopułę.

- kiedyś Montmartre było miejscem kultu celtyckich druidów

- W tym miejscu doszło do ścięcia świętego Dionizego – patrona Francji. Montmartre stało się w ten sposób miejscem kultu – nazywane jest „Wzgórzem męczenników” Na samym szczycie wzniesienia znajduje się biała bazylika „Sacre Coeur” – w tłumaczeniu „Bazylika Najświętszego Serca” Ciekawe jest to, iż kamień, z którego została zbudowana z biegiem czasu staje się coraz bielszy.

- Bazylika została wzniesiona w latach 1876 – 1914.

- Obecnie można ją codziennie zwiedzać. Wstęp jest płatny do krypt i na kopułę.